Widerøe
IATA WF	OACI WIF	Indicativo WIDEROE
Fundación		19 de febreiro de 1934
Plan de voo frecuente		EuroBonus
Frota		41
Destinos		47
Eslogan da compañía		Hele Norge. Hele tiden.
Sede		Bodø, Noruega
Páxina web: https://www.wideroe.no/

Widerøe's Flyveselskap AS, comercializado como Widerøe, é unha aeroliña norueguesa e a aeroliña rexional máis grande das que operan nos países nórdicos. A súa frota de 41 avións Bombardier Dash 8 serve a 41 destinos nacionais e 6 nacionais. Os servizos de obrigación pública a aeroportos rexionais son case a metade das operacións de Widerøe. O resto dos servizos son en aeroportos primarios no norte de Noruega e servizos dende os aeroportos de Sandefjord, Torp e Bergen, Flesland cara outros aeroportos primarios, ademais dalgúns servizos internacionais dende Oslo-Gardermoen, Sandefjord, Kristiansand, Stavanger, Bergen e Trondheim.

A compañía ten a súa oficina principal en Bodø, aínda que tamén ten un gran centro adminstrativo en Lysaker, no oeste de Oslo.^[1] As súas bases principais están nos aeroportos de Sandefjord, Bodø, Tromsø, Bergen e Oslo-Gardermoen. As operacións de Widerøe céntranse en tránsitos punto a punto, aínda que a compañía esencialmente alimenta a outras aeroliñas de medio alcance e internacionais.

A aeroliña fundouse en 1934 e participou en varias actividades de aviación xeral. En 1936 Widerøe comezou a operar voos regulares con hidroavións e, dende 1940, tamén voos ambulancia. Durante os anos 40 e 50 a aeroliña aumentou as súas rutas de hidroavións e estableceu unha frota baseada en avións de Havilland Canada DHC-3 Otter e Noorduyn Norseman. Dende 1968 Widerøe comezou a voar a aeroportos pequenos construídos no norte e oeste de Noruega usando o DHC-6 Twin Otter, e posteriormente Dash 7. En 1989 Widerøe mercou Norsk Air e comezou servizos dende Sandefjord. Durante os 90 substituíu os seus avións polo modelo Dash 8. Nos 2000 foi mercada polo SAS Group e fíxose cargo das operacións de SAS Commuter no norte de Noruega. En 2010 Widerøe comezou a operar os servizos rexionais de SAS no oeste do país.

Historia |

Widerøe estableceuse sobre os cimientos de dous pequenos operadores. O primeiro era a compañía Lotsberg & Skappel. O outro era Widerøe & Bjørneby, fundada por Viggo Widerøe e Halvor Bjørneby. Durante o inverno estacionaban avións en estacións de montaña e obtiñan ingresos de esquiadores que querían voar a zonas virxes. A compañía iniciou a realizar voos publicitarios, nos cales o nome da empresa ou produto se pintaba sobre a fuselaxe dun avión, cunha versión con luz de neon na parte inferior e lanzando panfletos nos voos.^[2]

O 19 de febreiro de 1934 Viggo Widerøe, Einar Isdahl e Arild Widerøe fundaron Widerøe's Flyveselskap A/S. En 1935 a compañía entrou no negocio da cartografía. En 1937 Widerøe realizou 44 voos ao longo da costa da Antártida, cubrindo 4 000 quilómetros de costa e polo menos 50 cara o interior do continente. Eses voos foron ordenados por Lars Christensen para labores de cartografía. Durante o ano 1938 o taller Bogstad da compañía e Birger Hønningstad iniciaron unha empresa conxunta na cal Widerøe construiría avións Hønningstad Norge.

Tras o estoupido da segunda guerra mundial todos os pilotos foron recrutados polo exército e prohibiuse a aviación civil. En 1940 a compañía iniciou voos de ambulancia aérea para os militares. Despois da invasión alemá de Noruega moitos dos pilotos e avións de Widerøe foron levados a Mjøsa onde serviron como parte da defensa do país. Todos os avións civís permaneceron en terra durante a ocupación, e as autoridades alemás demandaron que se entregasen todos os magnetos e hélices. O taller de Bogstad mantívose ocupado coa produción de zorras ambulancia para o exército alemán. En segredo, a compañía tamén comezou a construír o avión ambulancia Hønningstad C-5 Polar en Bogstad.^[3]

Despois da liberación de Noruega en 1945 mantívose a prohibición de voos e os empregados de Bogstad foron contratados pola Real Forza Aérea de Noruega no aeroporto de Oslo, Fornebu. A compañía recibiu o permiso para voar novamente o 2 de febreiro de 1946. En 1947 Forenede Industrier mercou a meirande parte da compañía. Viggo Widerøe foi novamente contratado como director xeral.^[4]

En 1948 a compañía fusionouse coa empresa baseada en Narvik Polarfly, e cambiou o seu nome para Widerøe's Flyveselskap & Polarfly A/S. No ano seguinte a aeroliña comezou a realizar traballos de fotografía aérea. En 1953 Widerøe optou por diversificarse e comezou a fabricar balsas de emerxencia, garaxes refrixerados en aluminio, e elementos térmicos para uso industrial. En 1954 recibiu unha subcontrata para Scandinavian Airlines System (SAS), a sucesora de DNL, para operar unha ruta con hidroavións dende Tromsø a Vadsø, pasando por Alta, Hammerfest e Kirkenes. Para esta ruta a aeroliña mercou o seu primeiro de Havilland Canada DHC-3 Otter.^[5] O 1 de xullo de 1958 a compañía volveu a cambiar o nome para o orixinal Widerøe's Flyveselskap A/S.

En 1969 Per Bergsland substituíu a Viggo Widerøe como CEO. En 1970 a compañía dividiuse en dúas: a división de fotografía aérea foi vendida ao seu competidor Fjellanger, nacendo a nova compañía Fjellanger Widerøe. Os servizos regulares mantivéronse con Widerøe. O derradeiro hidroavión da aeroliña foi dado de baixa en 1971. En abril de 1980 Widerøe comzou a realizar servizos internacionais no nome de SAS.

Frota |

Dash-8 103 no aeroporto de Sandane, Anda

Dash 8-311 no aeroporto de Manchester

Bombardier Dash 8-Q400 no aeroporto de Trondheim, Værnes

Dende o ano 2000 a aeroliña leva operando unha frota totalmente formada por avións de Havilland Canada/Bombardier Dash 8. En 2012 Widerøe foi a primeira e única aeroliña do mundo en operar todas as variantes do Dash 8 simultaneamente, e é unha das poucas a día de hoxe que operan todas as versións do Dash 8, ademais de voar os máis vellos DHC-6 Twin Otter e Dash 7. No ano 2008 Widerøe ara o terceiro operados máis grande do mundo da serie -100, tras Piedmont Airlines e Jazz. En xaneiro de 2017 anunciouse que Widerøe asinara un contrato con Embraer por ata 15 novos reactores, cun pedido en firme por tres E190-E2 e dereitos de compra para 12 avións máis da familia Embraer E2.^[6] A aeroliña será a primeira en operar o modelo E190-E2,^[7] sendo tamén o primeiro reactor da súa frota, xa que anteriormente todos os seus avións foron turbohélices. As entregas agárdanse para a primeira metade do ano 2018.

En abril de 2018 a frota de Widerøe está formada polos seguinetes avións:^[8]

Os Dash 8-100, Dash 8-Q200 e Dash 8-300 poden operar na meirande parte das pistas custas de Noruega e Widerøe é o maior operador destes modelos.

Notas |

Bibliografía |

• 
  Arnesen, Odd (1984). På grønne vinger over Norge (en Norwegian). Widerøe's Flyveselskap. 
  

Véxase tamén |

Ligazóns externas |

• Páxina web da aeroliña